RCAMF bijeenkomst op maandag 19 januari 2026

Voor de bijeenkomst van de RCAMF Groep op 19 januari was ik pas om 10:30 uur in de loods. Jan (PD0HGQ) was vandaag niet aanwezig, waardoor ik eerst thuis nog wat zaken heb kunnen regelen.
Omdat ik die avond een lezing zou geven, moesten er nog diverse spullen worden verzameld, zodat er ook visueel iets moois te zien zou zijn.

         

Rond 15:00 uur zijn de tafels en stoelen opgesteld en heb ik samen met Rick (PA11631) nog enkele wijzigingen aangebracht in de PowerPointpresentatie.

                   

Deze presentatie had ik enkele jaren geleden gemaakt voor een opleidingstraject en kwam nu opnieuw goed van pas. Voor de zekerheid heb ik de  Cocon jammers familie presentatie nog een keer getest; gelukkig werkte alles naar behoren en was alles gereed voor de bijeenkomst.

Omstreeks 18:15 uur kwamen Adriaan (PA1LIO) en Jaap (PD5ISW) de loods binnen. Omdat Adriaan weer een jaartje ouder was geworden, had hij wat lekkers meegenomen dat we op schalen hebben gelegd. Dat bleef echter niet het enige: ook Roel (PB0ACU) had iets lekkers meegenomen, aangezien hij eveneens jarig was geweest. En alsof dat nog niet genoeg was, had ook Kees (PA0VDB) er weer een jaar bij gekregen.
Al met al was er meer dan voldoende lekkers en was de koektrommel weer goed gevuld.

De ruimte was inmiddels aardig volgelopen en we konden mooi om 19:30 uur starten met enkele mededelingen, waaronder aandacht voor de verjaardagen.

Daarnaast kon ik melden dat er afspraken zijn gemaakt voor een opleidingstraject met betrekking tot reanimatie en het gebruik van de AED. Dit zal vermoedelijk half februari plaatsvinden. Wie deze cursus wil volgen, kan dit bij ons aangeven.

Rond 19:45 uur kon ik starten met de lezing.

         

Zoals gepland was deze na 45 minuten afgerond. Hieronder volgt het verslag dat Adriaan hiervan heeft gemaakt.


Lezing jammer apparatuur 225, 433, 900 en 1800 MHz band door Jan (PD0AUQ)


Op 11 maart 2004 vond er een terroristische aanslag plaats op een trein in Madrid, waarbij 200 doden te betreuren waren.

Na onderzoek bleek, dat er gebruik was gemaakt van rugzakken die gevuld waren met springstof en, door gebruikmaking van een gsm telefoon, tot ontploffing waren gebracht. De techniek was verbluffend eenvoudig, op het scherm van een gsm telefoon was een LDR geplakt en op het moment dat de telefoon aanging lichtte het display op waardoor de ontsteker geactiveerd werd en de lading ontplofte.Dat zette Jan en zijn compagnon in Ulm (Duitsland) aan het denken om het gebruik van een gsm telefoon te jammen om de werking onmogelijk te maken. Er werd een prototype gebouwd om de 900 en de 1800 MHz band te verstoren (jammen).

Maar nu kwam het volgende probleem: „Hoe krijg ik het verkocht bij Defensie“. Hiervoor had Jan een tactiek uitgedacht, het prototype werd bij de E.O.D., achtergelaten met de woorden “Speel er mee en ik hoor wel wat jullie er van vinden”. Dat was men daar niet gewend, want zonder een opdracht werd daar niet aan gewerkt. De tactiek bleek wel te werken, want na enige tijd werd Jan gebeld met de mededeling dat hij het prototype niet meer terug kreeg en dat er een bestelling door de E.O.D. werd gedaan voor zes stuks. Oplevering zo spoedig mogelijk. (Gisteren dus)

Besloten werd om een project op de starten met het doel om de jammer verder te ontwikkelen.

Als er 1 schaap over de dam is volgen er meer. Bij de M.I.V.D. had men last dat de telefoons werden afgeluisterd. Zij kwamen met de onhaalbare eis om de gehele frequentieband van 0 t/m 3 GHz te jammen. Het kostte veel overtuigingskracht om deze dienst te bewegen dat het beter is om kanalen te jammen dan zo’n grote frequentieband. Er werd een ontwikkelproject opgestart onder de naam Cocon.

                   

         

         

                   

Begonnen werd met Cocon 1 en de laatste werd Cocon 6 L, de L van Large.

Dat er problemen waren om met name de 225 MHz band te storen was gelegen in het feit dat de AWACS, de radarvliegtuigen dus, van dezelfde frequentie gebruik maakten. Deze frequentie werd gebruikt voor de aanvraag van luchtsteun door grondtroepen, door een betere jamming  (kanalen jammen) kon dit worden opgelost.

Op een gegeven moment, halverwege de ontwikkeling, kwam defensie met de vraag of er konvooibescherming gemaakt kon worden.

Inmiddels was de oorlog in Afghanistan uitgebroken en men wilde niet dat er een konvooi opgeblazen zou worden door een bermbom die middels een gsm telefoon tot ontploffing kon worden gebracht.

Daar werd de Cocon 6L voor ontwikkeld, deze had twee eindtrappen van 50 Watt elk.

         

         

Dat bleek ruim voldoende te zijn. Telefoons gebruiken 1 Watt om de zender aan te sturen de antennes stonden altijd op een hoog punt, zodat er met weinig vermogen kon worden gewerkt. Met 50 Watt zendvermogen in de buurt was het niet mogelijk om met 1 Watt zendvermogen de zender aan te spreken. Dat het werkte bleek wel gedurende de tijd dat de apparatuur bij defensie in gebruik was. Voor zover bekend was er niet 1 voertuig die beschadigd werd door een bermbom die, door gebruikmaking van een gsm telefoon, tot ontploffing zou moeten worden gebracht.

                    

Om de eindtrap te koelen werd er een geforceerde koeling bedacht. Afgesproken werd dat er een gleuf in de bodem van de voertuigen werd gebouwd waardoor de koeling kon plaats vinden. Ter controle werd er op de eindtrap een temperatuurzegel geplaatst. Dat was maar goed ook want men kreeg na enige tijd de klacht van defensie dat de eindtrappen kapot gingen en dat dat garantiewerk was. Toen de temperatuurzegels werden gecontroleerd bleek dat de temperatuur in de eindtrap opgelopen was tot 150 graden Celsius, wat beslist niet kon.

Wat bleek, men had tegen de afspraak in, helemaal geen gleuf voor geforceerde koeling in de voertuigen aangebracht. Ook die dingen gebeurden.

                  

Verder werd er door Jan een beetje ingegaan op de techniek. Het geheel werd ondergebracht in een uit één stuk gefreesde kast aluminium, wat voor de bewerking een blok aluminium van 17 kilo was.

Hierboven een filmpje van de opbouw van de C6L

Na deze freesbewerking bleef er van de kast slechts 3 kilogram over. Verder was de modulatie erg belangrijk en natuurlijk de breedte van het kanaal.

Het geheel was een zeer interessante lezing van Jan over de ontwikkeling en het gebruik van jamming op de 225, 433, 900 en 1800 MHz banden en de gebruikte verkoopmethoden.

Jan, bedankt voor deze interessante uiteenzetting, ik heb weer wat geleerd deze avond.

Groeten Adriaan


Henk (PA0JMD) had ook nog wat op de tafel ten toon gesteld. Hij was namelijk bezig om een kleine CNC machine te maken.

         

Bent u na het lezen van dit verslag ook geïnteresseerd in deelname aan een bruisende radiogroep, dan bent u op maandag 26 januari van harte welkom bij de RCAMF Groep.
De bijeenkomsten vinden plaats bij Groeneveld, Vanadiumweg 20A in Amersfoort. U gaat het hek door en loopt vervolgens helemaal naar achteren. De ruimte is open vanaf 19:00 uur en we sluiten de avond rond 22:00 uur af.

73,
Jan (PD0AUQ)

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *